Mijn voeten op de foto.

Die moeten me straks toch echt naar boven brengen, gelukkig nog een week te gaan,
heb er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen. Positief blijven.

Wat een dag.



Heb ik dat.

 Vanmorgen nog gewerkt, daarna nog wat gebracht bij Arie van Groenrijk voor het beschikbaar stellen van de meubels voor mijn stand.

Naar de winkel de kast weer met mijn spulletjes vullen.

En tussendoor ben ik behoorlijk onderuit gegaan, voor het huis waar ik mijn auto parkeer heb je een half rond van steen een soort stopper dat je auto niet verder naar achteren gaan, was spullen in de auto aan het zetten, verzwik ik eerst mijn ene voet, wilde mijn andere voet verplaatsen die zetten ik ook verkeerd en ook die verzwikte ik, daar lag ik op de grond. dan gaat er echt van alles door je hoofd, even later probeerde ik voorzichtig op te staan, en het lopen ging best aardig niet snel.

Smiddag ging het behoorlijk pijn doen, dat ik savonds dacht is toch beter even naar de huisartsenpost te gaan.

Goed dat heb geweten, mijn man is namelijk niet zo,n rolstoelrijder dus heb heel wat afgegild in die stoel, rakelings langs de trap, zelfs de reseptie schrok zich rot, of dat wel goed ging, stoep op vooruit en ga zo maar door, door de klapdeuren, maar gelukkig ook gelachen, goed eerst naar de huisartsenpost, de arts keek mijn enkels na en vroeg zich af hoe ik dat voorelkaar had gekregen, meestal of eigenlijk ziet hij 1 enkel verzwikt maar twee had hij eigenlijk nog nooit gezien, hij stuurde me door naar de spoedeisende hulp voor foto,s, gelukkig was er uit de foto geen breuk te zien, kreeg om allebei de benen een tubbucripe een soort elastische kous dat voelde gelukkig wat beter.

Maar je begrijpt dat ik toch echt die berg wel op ga, hoe dat weet ik nog niet, al is het op handen en voeten, maar die top ga ik halen.

Nu even rustig aan doen, en de voorbereiden. zoals wasgoed opvouwen.enz..

In het spaarneziekenhuis op de spoedeisende hulp.

Potje olmenhorst voor de Alpe duZes.

Ook op de olmenhorst had ik een potje staan aan het eind alles geteld bleek er toch 40 euro in te zitten, waardoor mijn actiepagina nu op 1920 euro staat echt super.

Zondag 27 mei laatste training in Limburg voor de Alpe DuZes.

Zaterdagavond na de beurs zijn we richting Limburg gereden, om die nacht in een hotelletje te slapen, het was donker en al 23.00 uur de tomtom zei dat we op plaats van bestemming waren, maar midden in het landschap was geen hotel te zien, en in het donker zoeken was ook niet te doen, dan maar bellen bleek dat we er heel dicht bij waren, en dat we iets verder naar benden moesten rijden, en ja hoor daar stond de mevrouw van het hotel ons al op te wachten, auto parkeren, en kregen de sleutel, we zijn gelijk naar bed gegaan, want de volgende ochtend moesten we al vroeg aanwezig zijn, ik had op mijn mobiel de wekker gezet, de volgende ochtend kregen we weer een heerlijk ontbijtje, na afgerekend te hebben zijn we naar de plaats van bestemming gereden, we kregen onze alpe duZes kleding, en reden verder naar achteren waar de rest was, alles instellen omkleden, en daar gingen we op de tandem, het ging gelukkig vel beter als de vorig keer vooral het afdalen, mijn hoogtevrees was minder, en was minder bang voor het afdalen, wat ook best hard ging weer een overwinning, kon ook veel meer van de omgeving genieten, en het weer was echt super.

af en toe even een stop moment, en met de hele groep gingen weer verder berg op berg af.

De dag dat we de alpe duZes gaan beklimmen komt steeds dichter bij, ik heb er ook super veel zin in, met mijn man de berg op, en het hele gezin inclusief de hond en alle andere een geweldige week ervan te maken, wat zal dat een belevenis gaan worden.

Bij terugkomst stond de volgende ploeg al klaar de EO kwam opnames maken Petra werd geïnterviewd en er werd van iedereen nog wat beelden gemaakt, weer een mooie ervaring een super mooie dag. Daarna weer op naar huis, en weer naar de beurs is kijken hoe het daar is gegaan, door de warmte was het helaas niet zo druk, morgen 28 mei de laatste dag van de beurs.

Donderdag 24 Mei. controle ziekenhuis.

Donderdag geen training maar andere bezigheden, eerst om 9 uur bij de kapper zijn, vandaaruit om 11 uur in het ziekenhuis zijn voor mijn half jaars controle, altijd weer spannend of alles weer goed mag zijn, in het ziekenhuis kwam ik nog een lotgenootje tegen, ze had het even moeilijk, ik zei haar want ze stond nog bij de info balie dat ik even naar de wc ging en haar in de wachtkamer zou zien, o nou werd ik al opgeroepen, elk plekje werd goed bekeken de arts kwam er nog bij om na te kijken of alles goed was, en ja hoor alles zag er nog rustig uit, ik kon weer een half jaartje weg blijven tenzij er rare dingen waren moest ik natuurlijk gelijk aan de bel trekken dus in november weer controle en in december weer voor de MRI scan, terug in de wachtkamer zag ik mijn lotgenootje nog steeds, ik dacht ik loop naar de info balie of ze al langs was geweest, ze belde de arts of ze daar nog was,ja daar was ze dus nog, toen ze klaar was zijn we nog even samen wat gaan drinken, en nog samen gepraat, ze had het moeilijk. Das niet zo gek als weer ergens wat voelt alle bellen gaan dan gelijk weer rinkelen, maar na wat gepraat te hebben kon ze gelukkig weer wat lachen en zag ze het weer wat beter in, nou maar duimen dat er geen rare dingen zijn. Smiddags naar de olmenhorst om mijn stand in te richten waar ik 25,26,27,28 mei staat, er mocht van de organisatie een potje voor mijn actie op mijn toonbank. Zodat de mensen mij kunnen sponsoren.